Het random people project

Afgelopen week was ik, zoals je misschien al door had, in Budapest. Nog 2 dagen gebouwen en bezienswaardigheden gefotografeerd te hebben kwam ik er achter dat de inwoners veel meer van een stad laten zien dan de gebouwen. Bovendien zijn random strangers veel interessanter om te fotograferen. Ze bewegen en ze hebben karakter. Dat doen en hebben gebouwen niet.

Soms was het nog best wel behoorlijk lastig want 1. ze bewegen en 2. zodra ze door hebben dat je een foto van ze maakt is de foto verpest. 

Zo zat er een man te eten en hij was zo'n geweldig object. Lijnen in zijn gezicht en zijn manier van eten was fantastisch. Maar op een gegeven moment had hij door dat ik hem de hele tijd zat te fotograferen. En op dat moment pakt hij zijn eigen camera erbij en begint foto's van mij te maken. Dan is er dus niks meer aan. Gelukkig heb ik hem nog wel heerlijk charmant weten vast te leggen voordat hij door had wat er nu eigenlijk aan de hand was. 

Hehehe.

Moeilijk kijkende soldaat in Budapest. (Random people Budapest nr. 1)

Woensdag ochtend om 6 uur opgestaan om naar het parlementsgebouw van Budapest te gaan. Het grootste, belangrijkste en meest indrukwekkende gebouw van heel Buda & Pest. Uiteindelijk niet bekeken omdat er iets mis was gegaan met de bevestiging. Wel hebben we de soldaten gezien die tot 3 keer toe de vlag hesen en weer lieten zakken. Toen we weg gingen waren ze nog bezig. Deze meneer had het er blijkbaar erg moeilijk mee. Maar al met al, I love his face. Hij kijkt heerlijk lelijk.

I hate people. Yes I do, I do!

I do not hate every human as individual being. I hate the human race. When I am at school, in the city or anywhere else, I am disgusted by the people around me. They are burping, screaming, yelling. They are trying to be the person they want to be. It is not working. They are playing a play, acting in a movie. And they are bad actors. In society we are bitching at each other continuously. Everyone else is wrong but we are right. We are great, we are awesome. We do not notice how stupid we are. But I am looking through them. Unfortunately I am one of them. 

First of all, from a psychologic point of view, we are totally illogical. We are weak, every little event brings us off balance. We want to be the same as anybody else. We do not have the power to be who we are, trying to copy other people. Besides that we are mean to each other. We love drama and sensation. If there is an accident, traffic jams appear because people want to look at someone else's misfortune. We love TV programs were people spit on other people, like Idols or X-factor, because then we feel better about ourselves.

Furthermore we are scared of everything! Being different, someone else being different, other people, age and many more.   

Our place in nature is another very good example if you are talking about our loathsomeness. Every animal has his own task and utility in nature. Ladybugs keep plants healthy by eating their aphids. Natural hunters are holding the ecological balance intact. We do nothing. Everything we try makes it worse. To many rabbits? Let’s kill some! Let’s forget that they are the food for wolves. So the wolves have to look for food at other places such as cities. We ruin something, try to solve and create another problem. Are you not proud at us? I think it is almost worth to cheer about. We have no place in nature, we have no utility. We ruin our whole planet. And the only reason why we are trying to fix it, is because otherwise we cannot live here anymore after the lapse of ten thousand years.    

Now I showed you the small, psychological, point of view and the big, (no) place in nature. At last I want to show you the point of view in between; our own society. If you look at politics all over the world we are messing things up, especially in the Netherlands. Everyone is voting for what is best for him. As a result there are too many parties, too many opinions for making good decisions. We are selfish. We are so selfish that at the end everybody is just fighting and nobody will have what he would like or needs to have.      

We are a psychological mess, totally useless. We are slowly destroying our own race. At the same time we take the whole world, plus it’s whole population, down with us. The world would be a better place without us. When I was reading my own work I started to doubt. Why are we made like this, by mother nature or some god. He/she/it was so stupid! What kind of end did it have in mind? Maybe it was human, enjoying the pain of other humans. Maybe we are in a TV program and other people look down at us how we destroy ourselves. Maybe entertainment is the one and only thing we are supposed to be.

Ik ben niet dood! ..

.. Maar gewoon nog springlevend. Mijn spring levende leven de afgelopen tijd was druk. Te druk om ook nog aan bloggen toe te komen. Het spijt me zeer mijn zeer geliefde lezers en jullie moeten weten dat jullie geen moment uit mijn gedachten zijn geweest!

Nu. Ik heb de afgelopen tijd heel wat dingen mee gemaakt. Fotoshoot's, (geniale) essays geschreven en een weekje Budapest vol geniale momenten. Natuurijk ga ik mijn best doen om dit geen Maastricht 2.0 te laten worden. Want eigenlijk ben ik jullie daar ook nog steeds een verhaal over schuldig. Maar achteraf gezien was dat eigenlijk niet zo heel bijzonder boeiend, hoe leuk en gezellig het ook was!

Komende week heb ik vakantie. Ik ga lekker een hele week 'chillen' in Den Haag dus hopelijk tijd genoeg om weer eens flink te bloggen!

Kei veel Budapestische-groetjes

- La Femme A.

My spaceship

Omdat ik zo ongelofelijk veel van mijn kamer hou en er zo ongelofelijk veel tijd in doorbreng leek het me leuk om de komende tijd een aantal blogposts te doen over mijn kamer!


Ik had bedacht om het in onderdelen te doen. Maar dat was nog best wel heel erg lastig. Het geweldige van mijn kamer is juist dat alles zo lekker combineert en één geheel is. Toch ga ik het proberen. Vandaag als aller eerste:


Mijn bureau-hoek! 
In mijn bureau-hoek staat mijn bureau, verassing. Het is best wel heel groot en helemaal eigenhandig zwart geverfd. Daar ben ik best wel trots op want het is heel mooi geworden en het ziet er net iets stijlvoller uit! Op het bureau zie je een oude iMac. Ook al gebruik ik hem helemaal nooit, ik kan het maar niet over mijn hart verkrijgen om hem weg te doen!  

Naast de iMac zie je (shame on me) een MacBook staan. Mijn grote liefde. Ik doe alles met dat ding. Als ik in bad ga staat ie er zelfs naast. .  (verslaving?) Achter de iMac van je een glimp op van mijn gigantische zonnebrillen collectie. Op de aller bovenste plan staan foto's, onder andere die van mij en mijn lieve vriendje. De muur achter mijn bureau heb ik helemaal beplakt met fotoshoots uit modebladen. (De rest van mijn kamer trouwens ook een beetje.) Verder zie je ook nog; mijn zeiltonnetje, make-up-plank, photoshop software, schoolboeken, kleine tasjes, 2 cd's (The Black Angels & Marsmobile) en op de voorgrond, nauwelijks te onderscheiden, kapotte rekenmachine!