Romige strikjes met doperwtjes

Zoals op AH.nl

Romige strikjes met doperwtjes

Het is alweer 3 dagen gelden, dat ik mijn geweldige romige strikjes met doperwtjes bereidde. Het was echt geweldig goed gelukt en super lekker!

Als aller- aller- allereerste ben ik boodschappen gaan doen. Met mijn lijstje naar de Alberheijn en toen liep ik daar. Ik had nodig; 200g Spek, 200ml room, 130g belegen kaas, 4 eieren en 1 pak diepvries erwtjes. Ik kwam terug met 100g spek, vergeten op het pakje te kijken hoeveel het was. Een halve liter room omdat ik dacht dat ze geen kleinere verpakking hadden. 300g Belegen kaas omdat ze echt geen andere verpakking hadden. Geen eieren omdat die onvindbaar waren in de winkel en 1 pak diepvries erwtjes.

Gelukkig hadden we thuis nog eieren en pasta. Ik heb 2/3 keer zo veel gemaakt als het recept omdat we met meer dan 4 personen waren. Dat omrekenen was ook nog een hele kunst maar gelukkig bestaan er tegenwoordig dingen als rekenmachines. 

En toen stond ik daar in de keuken met:

   - 100g spek (wat eigenlijk 200 moest zijn)

   - 200ml room

   - 130g belegen kaas

   - 4 eieren

   - 750g diepvries erwtjes

   - peper en zout

   - 500g vlindertjes pasta

Ik ben begonnen met een pan met heel ruim water opgezet voor de pasta waar later ook de erwtjes bij zouden moeten. Nou ben ik niet zo goed in inschatten dus heb ik 3 pannen gevuld en weer leeggegooid voordat ik de goede maat te pakken had. Na een heleboel gekloot en water verspilling stond die pan eindelijk op en begon, helaas voor mijn gerecht, Dr. Phill. Natuurlijk moest daar tussen door naar gekeken worden wat uiteindelijk resulteerde in met een snijplank en spek voor de tv zitten.

Want het spek moest in stukjes gesneden worden en gebakken. Ik had het in hele mooie kleine plakjes gesneden en daar prachtige stapeltjes van gemaakt. Helaas plakte die stapeltjes waardoor het bakken van het spek net eventjes iets langer duurde dan handig, nodig en goed was. Tussen al dit spek door heb ik ook nog de pasta in de pan kokend water gegooid en het kookwekkertje op 5 minuten gezet.

Ondertussen was er bij Dr. Phill een meisje dat drugs verslaafde was en bijna dood ging. Best een mooi kind helaas was ze 21 en zag ze haar drugsverslaving niet als een probleem omdat 'tenslotte iedereen in Orange Village (haar woonplaats) gebruikte'. 

Nadat het spek gebakken was moest ik de eieren, room en zout en peper bij elkaar gooien in een kom en flink door elkaar kloppen. Hier zou later de pasta bij komen.

Toen de 5 minuten van de pasta voorbij waren moesten er de doperwtjes bij, ik denk dat het er uiteindelijk ietsje minder zijn geworden dan 750 gram, aangezien de helft van het 2e doosje vastplakte aan de bodem. Helaas helaas, gelukkig ben ik toch al niet zo'n fan van doperwtjes. 

Nu moest ik nog 5 minuten wachten, welke ik heb gebruikt om de parmezaan te raspen. PARMEZAAN?! Ja, parmezaan! We hadden nog een stuk in de koelkast liggen en dat is natuurlijk veel lekkerder voor erop dan belegen kaas uit een pakje! Dus die belegen kaas ligt nog steeds in de koelkast.

Dr. Phill had in de tijd dat ik al deze culinaire hoogstandjes voorbereidde het meisje aan het huilen gekregen en laten beloven dat ze echt haar best zou doen om af te kicken. Wat een vent van een kerel! Gelukkig maar dat hij er is om in een 35 durende tv-show een meisje van haar jaren lang durende zware drugsverslaving af te helpen!

Als je kookwekker je dan roept omdat de 5 minuten voorbij zijn moet je de pasta+doperwtjes afgieten. Mijn pasta was precies zoals hij hoort te zijn, al dente zoals ze dat in de Italiaanse keuken noemen. De pasta heeft dan nog een beetje een 'bite' maar is wel goed gaar. De pasta+doperwtjes in de kom met het ei-roommengsel gooien en flink door elkaar scheppen. Volgens het recept zou je het nu nog 2 minuten moeten laten staan zodat 'het ei rond de pasta stolt' maar ik had honger dus dat stuk heb ik voor lief genomen. Nu als allerlaatste de stukjes gebakken spek erbij gooien en VOILÀ! Een geweldig heerlijke maaltijd staat voor je op tafel.

Zelf vond ik het wel lekker maar niet heel bijzonder. De smaken waren een beetje saai en er had iets meer pit in mogen zitten. Ik denk niet dat dat perse aan mijn peper gebruik lag, maar meer dat er gewoon weg geen interessante ingrediënten inzaten. Als ik het ooit nog een keer maak, ga ik in ieder geval ook het spek-bak-vet aan het ei-roommengel toevoegen. Alle kleine beetjes helpen. Maar ik denk dat ik de volgende keer een ander recept kies.

Het originele recept ook nog eens nalezen? Klink HIER. 

Mijn geheime passie voor alles wat eetbaar is! - Het eerste (en misschien het laatste) deel

Oké, ik beken. Ik heb een passie voor eten. Ik ben geobsedeerd door alles wat eetbaar is. Alle kanten eraan vind ik leuk, het maken, het proeven, het opeten en het volstoppen. 

Het is een obsessie/passie (het is maar net waar je de voorkeur aan geeft) die er al met de paplepel is in gegoten. Ik heb bijvoorbeeld nooit babyvoeding uit potjes gehad. Mijn ouders die blijkbaar veelste veel tijd over hadden én bovendien een zieke obsessie voor mij, maakte al mijn baby-voer zelf. In het weekend stonden de vroeg op om naar de markt te gaan en kilo's aan broccoli te kopen. Die ze daarna eigenhandig pureerde en weet ik veel wat ze er nog meer mee deden. Het hele proces eindigde er in ieder geval mee dat ze dit verse-baby-voer in potjes deden en in de koelkast zette. Zodat ik t/m woensdag weer kon eten. Waarna op woensdag dit hele proces zich weer herhaalde. Vind je het gek dat ik op culinair gebied het liefst het beste heb?

Nou gaat dat niet helemaal op, want een lekker ouderwets frituurt'tje gaat er ook wel in zo nu en dan. 

Nu heb ik sinds een tijdje blijkbaar de leeftijd bereikt dat ik zin heb om 'volwassen' hobby's te gaan beoefenen en kook ik regelmatig en met plezier! Dit hele kookgedrag gaat nog lang niet vanzelf. Het begint standaard met een zo ongeveer 2 uur durende recept-uitzoek-sesie waarbij ik alle kookboeken uit de kasten haal (ja we hebben er veel) en om de 5 minuten aan degene die toevallig bij mij in de kamer zit vraag of hem/haar dat lekker lijkt, natuurlijk luister ik niet naar die mening. Want ik moet het koken, dus het kan met helemaal niks schelen wat diegene vind of lust.

Na deze recept-uitzoek-sesie volgen de boodschappen. Met een beetje geluk is vriendje-lief er die onmiddellijk op de fiets springt richting supermarkt. Helaas is dat nog maar een keer gebeurd.

Wat, 'by the waaaaaaaay', wel een extreem lekkere kooksessie was; zelfgemaakte tortellini's met een simpele tomaten saus. 

Daarna begint het koken, de eerste ingrediënten die ik gebruik worden altijd zorgvuldig afgewogen en gemeten. Helaas word ik verder op in het recept minder mierenneukerig en doe ik het op 'gevoel'. Ik denk alleen dat mijn gevoel zich nog een beetje meer moet ontwikkelen. Want op dit moment resulteert dat 'gevoel' zo nu en dan in veelste zoute of veelste zoutloze gerechten. (Ja het is op de een of andere manier bijna altijd het zout waar het mis gaat.)

Maar uiteindelijk staat er dan toch een meestal super lekkere maaltijd op tafel! Later meer want deze blog wordt nu al veelste lang. Dus ik denk dat er binnenkort nog wel een deel 2 aan zit te komen!

Eetsmakelijk.

ps. morgenavond maak ik 'romige strikjes met doperwtjes'! Ik zal hier uitgebreid verslag doen van het resultaat en proces.